June 3rd, 2009
sarabanda [hiszp.J, taniec z XVII i XVIII w., w wolnym tempie, metrum trójdzielnym, z akcentowaniem drugiej części taktu. Początkowo miał charakter bardziej żywiołowy, potem - majestatyczny. S. ma stałe miejsce w schemacie suity barokowej, po —> allemande i courante ( —» kurant).
seat [czyt skat; ang.], wokalna improwizacja jazzowa, w której tekst nie ma sensu (np. powtarzanie sylab). S. wywodzi się z naśladowania jazzowych improwizacji instrumentalnych; przedstawicielami s. byli m.in. murzyńscy śpiewacy L. Armstrong, E. Fitzgerald. Z pol. artystów s. uprawia U. Dudziak. Read the rest of this entry »
Posted in Uncategorized | No Comments »
June 3rd, 2009
saksofon, instrument dęty z grupy —> aerofonów, zaliczany do instrumentów dętych drewnianych z uwagi na właściwości konstrukcyjne (klapy, stroik pojedynczy), chociaż wykonuje się go z metalu. S. skonstruował w 1840 A. Sax (stąd nazwa instrumentu). S. składa się z dość grubej rury wygiętej w kształcie wielkiej fajki, z otworami bocznymi zamykanymi klapami. S. jest instrumentem transponującym, buduje się go w różnych wielkościach (2 sopranowe, altowy, tenorowy, barytonowy, oraz - rzadziej używane - basowy i kontrabasowy). Znalazł zastosowanie w zespołach tanecznych, jazzowych, dętych; występuje też w muzyce koncertowej i symfonicznej. Read the rest of this entry »
Posted in Uncategorized | No Comments »